электронная
от 200
печатная
от 308
12+
ԵՐԲ ԴՈՒ ՉԵՍ ԼԻՆԻ

ԵՐԲ ԴՈՒ ՉԵՍ ԼԻՆԻ

ՄԱՆՐԱՔԱՆԴԱԿՆԵՐ

ԼԵՎՈՆ ԱԴՅԱՆ|
Объем:
120 стр.
Текстовый блок:
бумага офсетная 80 г/м2, печать черно-белая
В магазинах:
Возрастное ограничение:
12+
Формат:
145×205 мм
Обложка:
мягкая
Крепление:
клей
ISBN:
978-5-4490-8622-8
электронная
от 200
печатная
от 308

О книге

,,Մանրաքանդակների,, ու,,Անցողիկ մտքերի,, այս գրքում ամփոփված են մի շարք մանրաքանդակներ, ինչպես նաև բազում թևավոր խոսքեր՝,,Անցողիկ մտքեր,, խորագրի տակ՝ արդարության, բարու ու չարի, երջանկության, ապրելու ժամանակի ու դատաստանի օրվա փոխկապվածության մասին, կյանքի հավերժության օրենքի՝ սիրո և կարոտի վերջնական հաղթանակի անմար հույսով ու հավատով:

Отзывы

Զինաիդա Բալայան
Լևոն Ադյան… Նուրբ քնարեգու, որդեկորույս, սիրակորույս, գրչակից Լևոն Ադյան… Սիրերգության հրեղեն, հավերժաթև-թրթռուն պատառիկներ են այս մանրաքանդակները…… Հազար թելերով, հազար կանչերով, սար ու ձորերով` վարարուն-խնդուն ու սիրահառաջ սիրելիներդ կկանչեն-դյութեն վերջին, մի վերջին հրահրդեհով, հայրենականչերով, Լևոն ջան… ու ամենայն խոհ հազարամորմոք կկանչեն Ձեզ Տուն, դեպի եզերքներ հին ու սիրասուն… ու ամենայն բան կդառնան հուշ-լուր` երգի թևերով կկանչեն անլուր… Դիմացիր ընկեր` կանչին հուշերիդ…
17 мая 2018 г., в 17:02
Նատաշա Պողոսյան
Կարող եմ ասել` եթե Լոռվա հանճարեղ բանաստեղծի խոսքերով քառյակներն իր հոգու կենսագրությունն են, ապա Լևոն Ադյան գրողն այս փոքր ծավալի արվեստի սքանչելիքները շատ իրավացիորեն կոչել է մանրաքանդակներ: Գրողի խոսքն այստեղ աչքի է ընկնում հակիրճությամբ, սեղմությամբ, քիչ բառերով շատ բան ասելու առանձնահատկությամբ: Իր ստեղծած պատկերներն էլ արտահայտում են նրա բարձր արվեստն ու անկրկնելի գեղեցկությունը: Գրողի կյանքն էլ ընդհանուր կյանքից անբաժան է, նրա ցավը և՛ անձնական է, և՛ ընդհանրական, նա ապրում է հեռավոր օտար ափերում, բայց իր ինքնությամբ նա մնում է հայության մեջ ու հայեցի` իր հզոր տխրությամբ երբեմն բարձրանալով ազգային ցավերից ու խնդիրներից, երբեմն շոշափելով նաև համամարդկային հարցեր: Տիեզերասույզ մտքի դեգերումներով արձակագիր Լևոն Ադյանի ստեղծագործություններում առանձնանում են մանրաքանդակները, որոնք կարծես գրողի խոհերի բաղադրիչներ են, փոքր մենախոսություններ: Որպես հոգեկան ապրումների արտահայտություն, մտքերի ու զգացմունքների խոհական մտորումներ` գրված են դրանք խոր ներշնչմամբ, ինքնաբուխ, բարձրարվեստ, սրտի թելադրանքին անսալով: Իրենց տեսակի մեջ ինքնատիպ ու անկրկնելի են, գրողի արձակի մեջ ճառագած կենսախինդ ու թախծոտ երանգով հագեցված, որ երբեմն վշտաբեկ են դառնում անմիջական ու բռնկուն տարերքով: Քանդակված այս մանրապատումները գրողի անհանգիստ մտորումների հրաշալի համաձուլվածք են, որոնք ինչքան անձնական, նույնքան ընդհանրական են, համամարդկային ու մարդասիրական: Նատաշա Պողոսյան Արցախի վաստակավոր մանկավարժ
16 мая 2018 г., в 16:45
Կարեն Առաքելյան, Ստավրոպոլ
Հարգելի բարեկամներ, գիտեմ, որ նման գործերը հեշտությամբ չեն գրվում, խորհուրդ կտայի կարդալ Լևոն Ադյանի «Մանրաքանդակները»: Իր ձևի մեջ, դրանցից յուրաքանձյուրը իսկական պոեզիա է՝ սքանչելի ու հոգեպարար: Համոզված եմ, որ դրանք Ձեզ մեծ բավականություն կպատճառեն:
15 мая 2018 г., в 17:24
Լևոն Ադյանի <<Եթե հանդիպենք…>> մանրապատումը մի հրաշալի արարում է: Այդ <<երբ>> -ի և <<եթե>> -ի միտքն անքան խորն է, որ զարմանում ես հեղինակի նկարագրելու վարպետության վրա։ <<Երբ>> -ի մեջ այնքան սեր ու կարոտ կա, հույս ու հավատ կա, և այս ամենն ասես ճախրում, թևում է այդ վեհ երազանքի հետ… Իսկ <<եթե>> -ում թերահավատություն կա, հուսահատություն, թախիծ, ասես ինքն էլ չի հավատում այդ հանդիպմանը: Ընդհանուր առմամբ նրա բոլոր գործերն էլ գեղեցիկ են, պատկերավոր, հրաշալի: Նույնը և <<Անրջանք>> մանրաքանդակի մասին, որն ինձ հիացրեց: Երևի թե մենք բոլորս էլ զգացել ենք այդ <<անրջային թմբիրը>>, <<մեռնելու, երազելու>> երանելի, եթերային պահը, սակայն այսպես պատկերավոր, այնքան պատկերավոր, որ անկախ քեզնից դու կարծես տեսնում ես հեռավոր գյուղի ոլոր-մոլոր, քարքարոտ ճամփով բարձած սայլը <<զմրուխտ խոտով>> և ինքդ էլ այդ պահին ասես զգոււմ ես <<նազանքով օրորումը սայլի…>> Այդպես նկարագրել կարող է միայն պարոն Ադյանը:
15 мая 2018 г., в 17:15
Էլլա Ասրյան
Լևոն Ադյանի մանրաքանդակներն իսկական գոհարներ են՝ նոր որակ, նոր թռիչք, նոր բարձրություն, նոր տարածություն: Տարբեր են, միացնում են արցախյանը համամարդկայինին. մի ոսկե ձայնապնակ, որի վրա կգտնես ամեն տեսակ ռիթմ, ամեն տեսակ տրամադրություն: Հասուն արձակագիրը, որը հայտնի է որպես մեծ խոսքի վարպետ, ընթերցողին տանում է մի ուրիշ աշխարհ՝մի նոր երկնակամար, որտեղ տիրում է ասուպների գույնզգույն թագավորություն, կարճ խոսքի մի տոնական շքեղ հրավառություն… Իսկ այնտեղ՝ երկրի վրա, նորից Կղնախաչն է, նորից Թարթառն է, նորից Ղարաբաղն է, որը համայն տիեզերքի կենտրոնն է՝ Ադյան- աշխարհի գաղտնիքն ու բանալին:
15 мая 2018 г., в 17:05